کلاسها در ++C: بخش دوم نحوه تعریف کلاس

 
class CRect{
public:
   CRect()//default constructor
   {
      top = left = right = bottom = 0;
   };
   CRect(int t, int l, int r, int b) //A better constructor
   {
      top = t;
      left = l;
      right = r;
      bottom = b;
   };  
 
   ~CRect(){};//default destructor
 
   void ShowCoord()//A member function
   {
      std::cout << "(top, left): (" << top << "," << left << ")\n";
      std::cout << "(bottom, right): (" << bottom << "," << right << ")\n";
   }
 
   int top, left, right, bottom; //Member variables
};
 

پس از کلمه کلیدی class، نام کلاس می‌آید که در مثال فوق، اسم CRect را انتخاب کردهایم. گذاشتن حرف C سنتی است که در visual c++ مرسوم است و برای انواع دادهای کلاس استفاده میشود؛ البته اختیاری است.

کلمهی کلیدی public سطح دسترسی را تعیین میکند و به معنی بیشترین سطح دسترسی به متغیرها و توابع کلاس است. بعدا در این مورد بیشتر صحبت خواهیم کرد. پس از این کلمه کلیدی، به ترتیب دو تابع سازنده ، یک تابع مخرب ، یک تابع عضو برای نمایش مختصات مستطیل و چهار متغیر برای نگهداری مختصات معرفی شدهاند. در ادامه به تعریف آنها میپردازیم.

هر کلاس میتواند تعدادی تابع سازنده و یک تابع مخرب داشته باشد. تابع سازنده، مسئول مقداردهی متغیرهای عضو کلاس برای اشیاء جدید است. از سوی دیگر تابع مخرب، مسئول تخریب شیء ایجاد شده است. معمولا مهمترین کار تابع مخرب، آزادسازی حافظههایی است که احتمالا به شیء تخصیص پیدا کرده است. لذا اگر متغیری که حافظه مصرف کند نداشته باشیم، غالبا نیازی به پیاده سازی تابع مخرب نداریم. تابع سازنده باید همنام اسم کلاس باشد، در مثال فوق دو تابع سازنده تعریف کردهایم که یکی هیچ پارامتری نمیگیرد و دیگری مختصات چهارگانه را از کاربر میگیرد. همچنین یک تابع مخرب تعریف کردهایم که هیچ کاری انجام نمیدهد. تابع مخرب نیز همنام کلاس است با این تفاوت که یک علامت ~ قبل از آن قرار دارد.

سوالی که احتمالا برایتان پیش آمده، این است که چرا یک کلاس میتواند چندین تابع سازنده داشته باشد لیکن فقط یک تابع مخرب باید داشته باشد؟ برای روشن شدن موضوع بهتر است مثالی از دنیای واقعی بزنیم: یک لیوان شیشهای به طرق و اشکال مختلف قابل ساخت است، لیکن برای از بین بردن هر لیوانی تنها کافیست آن را به یک کودک بسپاریم! کلکش ساخته است و نیازی به مخرب دیگری نیtwست. البته خود شما هم میتوانید آن را به گوشهای پرت کنید و صدای خرد شدن آن را گوش کنید. باز هم لیوان تخریب خواهد شد. راه سوم هم این است که آن را ذوب و یا حتی تبخیر کنید (اگر مسافران فضایی باشید!). پس راههای بسیار زیادی برای تخریب وجود دارد که هر کدام از آنها به تنهایی کفایت کرده و عمر شیء مذکور را به پایان میرساند. بنابراین هیچ نیازی به داشتن چندین مخرب نداریم.

هر کلاس تعدادی متغیر دارد که ویژگیها و خواص آن کلاس را بیان میکنند. در مثال فوق، کلاس CRect چهار متغیر عضو دارد که بیانگر مختصات بالا، چپ، پایین و راست مستطیل هستند. در مقالات گذشته دیدیم که متغیرهای معمولی را میتوانیم در زمان تعریف مقدار دهی اولیه کنیم، لیکن متغیرهای عضو کلاس را نمی-توانیم در زمان تعریف مقداردهی اولیه کنیم؛ لذا تعریف زیر اشتباه است:

 
class CRect{
public:
   //...
   //Initialization is not possible 
   int top = 0, left = 0, right = 0, bottom = 0;//ERROR
};
 

خوب پس چاره چیست؟ بهترین راه برای مقداردهی اولیه متغیرهای عضو کلاس، استفاده از تابع سازنده است که اصولا به همین منظور به وجود آمده است. دقت کنید که اگر یکی از متغیرهای عضو کلاس، یک اشارهگر است که در تابع سازنده یا تابع دیگری از کلاس، با استفاده از عملگر new حافظهای را گرفته است، حتما باید با استفاده از عملگر delete، در تابع مخرب آزاد شود.

اظهار نظر

مشخصات شما:

نام:

ایمیل: اعلام نکردناعلام کردن

آدرس سایت:

نظر:

عنوان:

قالب نوشته:         -رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

نظر:

امنیت

کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.